Jak stosować preparaty wspomagające.

 

WZAJEMNE ODDZIAŁYWANIE 

Niektóre substancje mogą wpływać na przyswajanie lub wykorzystanie innych substancji przez organizm. Oto przykład: rozpuszczalne w tłuszczach witaminy ( A, D, E i K ) należy przyjmować w trakcie posiłków, ponieważ tłuszcz zawarty w pożywieniu ułatwia ich wchłanianie.   Żelazo przyjmowane podczas posiłków jest najlepiej przyswajane, gdy jemy niewielkie ilości mięsa i pokarmy, które zawierają dużo witaminy C.  Wapń jest również lepiej wchłaniany, jeśli przyjmujemy go podczas posiłków, najkorzystniej wpływa na budowę tkanki kostnej, jeśli jest przyjmowany jednocześnie z magnezem.  Inne substancje również mogą współdziałać. Witamina C regeneruje witaminę E, która wzięła udział w neutralizacji wolnych rodników, więc te przeciwutleniacze są najskuteczniejsze, jeśli przyjmuje się je jednocześnie.

WŁAŚCIWE DAWKI 

Preparaty wspomagające stosowane we właściwych dawkach są na ogół bezpieczne. Ale „więcej” nie zawsze znaczy lepiej. Selen stosujemy w leczeniu wielu chorób, np. zaćmy, a także jako substancję, która zapobiega nowotworom. Okazuje się jednak, że już po nieznacznym przekroczeniu zalecanych dawek zaczyna być szkodliwy, może powodować wypadanie włosów oraz inne zaburzenia. Nie należy na własną rękę zwiększać dawek preparatów wspomagających. Jeśli stan chorego pogorszy się podczas stosowania preparatów wspomagających lub organizm zareaguje w nieoczekiwany sposób, należy niezwłocznie porozumieć się z lekarzem.

WITAMINY I MINERAŁY

Większość witamin można w miarę bezkarnie dostarczać organizmowi w dawkach przekraczających zalecane spożycie, ale niektóre witaminy rozpuszczalne w tłuszczach, które są w większym stopniu magazynowane w organizmie niż z niego wydalane, w dużych dawkach mogą być szkodliwe. Szczególnie niebezpieczne jest przedawkowanie witamin A i D.  Nawet witamina C może wywoływać niekorzystne skutki uboczne, jeśli jest podawana w nadmiarze, przez długi czas. Mijają one, gdy zmniejszymy dawkę.  Niektóre pierwiastki przyjmowane przez dłuższy czas w dużych dawkach mogą zmniejszyć przyswajanie innych pierwiastków, np. cynk może utrudniać przyswajanie miedzi. Duże dawki pewnych minerałów mogą też zwiększać ryzyko wystąpienia niektórych chorób – kilkakrotnie wykazano związek stosowania zbyt dużych dawek żelaza z chorobami serca u mężczyzn.  Nawet ci naukowcy, którzy uważają, że zalecane dzienne spożycie wielu witamin jest zbyt małe, zgadzają się, że w przypadku substancji mineralnych przyjęte dawki są właściwe.

ZIOŁA

Badania toksykologiczne wykazują, że podczas stosowania preparatów ziołowych rzadko występują poważne skutki uboczne lub niekorzystne reakcje organizmu.  pewne popularne dawniej zioła, np. naparstnica, są dziś uznawane za rośliny trujące.  Niektóre osoby mogą być uczulone na któreś zioło, co objawia się np. wysypką lub trudnościami w oddychaniu. Poza tym, ponieważ nie istnieje jednolity system kontroli preparatów ziołowych, ich skład chemiczny może się znacznie różnić. Różnice mogą dotyczyć nawet różnych partii towaru pochodzących od tego samego producenta. Mogą one też być zanieczyszczone szkodliwymi substancjami lub takimi, które mogą wpływać na lecznicze właściwości preparatu albo wywoływać skutki uboczne.  Kiedy stosuje się produkty zawierające mianowane wyciągi, można mieć większą pewność, że organizm otrzymuje właściwą dawkę danej substancji. Gdy kupuje się się preparat ziołowy, jego jakość zawsze zależy  od uczciwości producenta.

KTO POWINIEN WYSTRZEGAĆ SIĘ ZIÓŁ

Stosowanie  pewnych ziół może być niebezpieczne dla osób, które cierpią na określone choroby lub przyjmują niektóre leki. Czosnek może nasilać działanie laków przeciwzakrzepowych, zaś lukrecja która korzystnie wpływa na układ trawienny i obronny –  zwiększa cieśninie krwi.

 

Wiemy zatem, że zawsze przed zastosowaniem witamin, minerałów i w szczególności ziół, należy pogłębić swoją wiedzę na temat danego produktu lub skonsultować się z osobami mającymi dużą wiedzę na ten temat.