Witamina D jest wytwarzana w organizmie pod wpływem światła słonecznego. Przyczynia się do budowy kośćca i opóźnia rozwój osteoporozy.  Wzmacnia również układ odpornościowy, a być może zapobiega pewnym nowotworom.

 

Czym jest witamina D?

Witamina D należy do grupy związków chemicznych podobnych do hormonów. Powstaje ona w organizmie wtedy, gdy na skórę oddziałują promienie słoneczne.  Spędzanie kilku minut dziennie na słońcu wystarczyłoby, żeby zsyntetyzować niezbędną ilość witaminy D. Jednak wiele osób za mało wychodzi z domu, zwłaszcza zimą , by organizm wytworzył tyle, ile mu potrzeba.  Zdolność wytwarzania witaminy D zmniejsza się z wiekiem, dlatego u osób starszych często zdarza się jej niedobór. Czasami jednak nawet młodzi ludzie nie mają odpowiednich zapasów witaminy D.

Podstawową funkcją witaminy D jet regulowanie stężenia wapnia i fosforu we krwi.  Od tych pierwiastków zależą siła kości i zdrowie zębów.  Naukowcy nadal odkrywają nowe funkcje, które pełni w organizmie wit. D. Niektóre badania wskazują, że jest niezbędna do prawidłowego działania układu odpornościowego. Z innych wynika, że może zapobiegać nowotworowi prostaty oraz okrężnicy i sutka. W jednym z badań stwierdzono, że właściwe stężenie witaminy D opóźnia rozwój  zapalenia kości i stawów obejmującego staw kolanowy, lecz nie zapobiega tej chorobie.

Zapotrzebowanie organizmu: 

Nie ustalono zalecanej dawki witaminy D dla dorosłych, ponieważ uważa się, że ilość syntezowana w wyniku działania światła słonecznego na skórę jest wystarczająca.  Jednak osoby po 65 roku życia, a także kobiety w ciąży i karmiące piersią powinny przyjmować witaminę D w suplementach diety.

Niedobór wit.D prowadzi u dzieci do krzywicy, a u dorosłych zwiększa ryzyko osteoporozy. Powoduje również biegunkę, bezsenność, nerwowość i skurcze mięśni.

Organizm pozbywa się nadmiaru wit.D syntetyzowanej pod wpływem słońca, natomiast nie należy zażywać jej zbyt dużo w postaci preparatów.  Długotrwałe zażywanie dużych dawek może zachwiać równowagę wapnia i fosforanów, osłabiać kości i powodować gromadzenie się wapnia w tkankach miękkich , np. w mięśniach.

Witaminy D należy do witamin rozpuszczalnych w tłuszczach (A, D, E i K), co oznacza że rozpuszcza się w oleju lub tłuszczu i możne być magazynowana w organizmie.

Tłuste ryby takie jak łosoś , makrela, pstrąg, miecznik, tuńczyk i sardynki są przyzwoitym źródłem witaminy D, ale trzeba by je jeść prawie każdego dnia w dużych ilościach żeby utrzymywać odpowiedni poziom witaminy D.
Również dobrym źródłem witaminy D w diecie są też oleje z wątroby ryb, takie jak olej z wątroby dorsza.  Niektóre rzadkie grzyby zawierają witaminę D, niewielkie ilości znajdujemy też w żółtkach jaj.  Jednak to za mało aby utrzymać jej poziom w organizmie. Od października do kwietnia, kiedy słońca jest coraz mniej, a dni są krótkie i chłodne zaleca się suplementację wit. D w dużych dawkach, wraz z witaminą K, aby ochronić organizm od skutków ubocznych jakim są nadmiar wit.D w organizmie.